Draconiden uitbarsting waargenomen.

Voor zaterdagavond 8 oktober was er door een aantal astronomen een mogelijk uitbarsting van de meteorenzwerm de Draconiden voorspeld. Rond 22.00 uur MEZT zou de Aarde door een spoor stofdeeltjes trekken, achtergelaten door de komeet 21P/Giacobini-Zinner in het begin van de vorige eeuw, waardoor er mogelijk hoge aantallen meteoren zichtbaar zouden zijn.

De weersverwachting voor grote delen van Europa was zeer slecht maar dat weerhield een aantal fanatiekelingen er niet van om een poging te wagen deze meteoren waar te nemen vanaf Volkssterrenwacht Bussloo.

Hieronder een verslag van Wessel Blokzijl.

Zaterdagavond samen met Jan Hazendonk om 18.30 richting VSB getrokken voor een waarneemavond Draconiden.
Alex, Jaap en ook Klaas Jobse uit Zeeland waren al aanwezig. Later kwamen er nog een aantal bij, o.a. Willem Bentink.
Jaap en Klaas hadden mooie apparatuur bij zich. Helaas ging de heldere (nog lichte) hemel al snel over in volledige bewolking en regen. Binnen in de sterrenwacht werd aandachtig de wolken- en buienradar geraadpleegd.
We wisten dat er buien zouden komen, maar wordt het wel of niet helder tussen 21.00 en 22.00u?

Deze foto van Willem Bentink laat duidelijk de bijzonder slechte waarneemcondities zien.

Net wel/niet, twijfel dus... Aangezien er boven Friesland een gat in de bewolking ontstond die zuid/zuid-oostwaarts dreef gokten Jan en ik erop dat in Salland meer te zien zou zijn en we besloten richting het oosten te trekken. Ook Alex maakte die keuze en zo reden we rond 20.50u met 2 auto’s in behoorlijk tempo achter elkaar aan op de A1 oostwaarts. Uiteindelijk belandden wij
rond 21.10 op een landweg ten noorden van Holten.

De bewolking was nog volop aanwezig, al kon ik zowaar door een schaars gaatje mijn eerste Draconide scoren.
Maar, zoals per mobiele wolkenradar al gecheckt, kwam al snel de verwachte verbetering en tegen 21.30 was het vrijwel volledig opgeklaard. De maan stond keurig afgedekt achter een boom en de Draconiden konden komen.
En ze kwamen, maar het werd geen storm.
Rond 21.30u en tegen 21.50 waren er korte oplevingen te zien, soms enkele kort achter elkaar. Ook rond 22.15-20 waren er een aantal kort na elkaar. En als je zo dom bent dat je, zoals ik, nog even aan een vriend twittert wat “de stand” is, mis je er zo weer een aantal. Echt makkelijk tellen was er toch niet bij want tegen 21.55 trok de hemel weer dicht vanuit het noorden en tot het einde van de sessie om 23.15u bleven lage bewolking, cirrus en brede opklaringen elkaar afwisselen. Ik kon in totaal 38 Draconiden noteren (waarvan 23 in de eerste 45 minuten), de ervaren Alex zal uiteindelijk wel over de 50 zijn uitgekomen. Slechts enkele exemplaren waren van magnitude 0, mogelijk –1 maar de meeste van +2, 3 of 4. Ze waren vooral kort, maar dat kan ook komen omdat de gaten in de bewolking het meest rond de radiant zaten en daar dus veel werd gezien, evenals in de sterrenbeelden Perseus, Cassiopeia en Pegasus.
Voldaan keerden we terug naar Apeldoorn. Duidelijk een opleving van de Draconiden, maar geen spectaculaire show.
Voor mij was het de eerste meteorensessie in 22 jaar als sterrenkunde-amateur (voornamelijk maan-en planeten en soms deepsky), afgezien van Perseïden waarnemen op de camping met borrelnootjes en wijn. Dit smaakt naar meer!

Jaap van 't Leven slaagde er in ondanks de bewolkig een aantal Draconiden te fotograferen.

En ook Klaas Jobse wist diverse exemplaren te vangen met een video-beeldversterker systeem.